نامگذاری گوهرها از عهد باستان تاکنون

مدت زمان مطالعه ی این نوشته : 5 دقیقه

چکیده

واژه گوهر برای موادی بکار برده می شود که معمولا پس از برش و صیقل دادن به اندازه کافی جذاب باشند تا بتوان از آنها بعنوان زیورآلات شخصی استفاده نمود. به این ترتیب باید گفت در صنعت جواهرسازی می توان تمام سنگها و کانی هایی که واجد جذابیت و مقاومت کافی بوده و کمیاب باشند را گوهر محسوب کرد. تقریبا تمام گوهرها کانی هستند، اما ازمیان حدود ۴۰۰۰ کانی شناخته شده حدود ۱۳۰ کانی را با در نظر گرفتن شرایط لازم می توان گوهرمحسوب کرد و از این میان تنها ۵۰ عدد معمول هستند.

یک گوهر توپاز آبی تراش خورده

     گوهر

واژه گوهر برای موادی بکار برده می شود که معمولا پس از برش و صیقل دادن به اندازه کافی جذاب باشند تا بتوان از آنها بعنوان زیورآلات شخصی استفاده نمود. به این ترتیب باید گفت در صنعت جواهرسازی می توان تمام سنگها و کانی هایی که واجد جذابیت و مقاومت کافی بوده و کمیاب باشند را گوهر محسوب کرد. تقریبا تمام گوهرها کانی هستند، اما ازمیان حدود ۴۰۰۰ کانی شناخته شده حدود ۱۳۰ کانی را با در نظر گرفتن شرایط لازم می توان گوهرمحسوب کرد و از این میان تنها ۵۰ عدد معمول هستند. برای آنکه یک کانی گوهر محسوب شود باید زیبا، کمیاب و مقاوم باشد.تمام گوهرها باید زیبا باشند اما از آنجایی که زیبایی امری بصری و شخصی می باشد اغلب بر سر اینکه چه چیزی زیباست توافق کلی وجود ندارد.کمیاب بودن بدین معنی است که از آن گوهر به مقدار زیاد وجود ندارد یا دسترسی به آن آسان نمی باشد و مقاوم بودن ترکیبی از سه فاکتور سختی، دوام و پایداری می باشد. سختی، میزان مقاومت گوهر در برابر خراش و ساییدگی است، دوام به میزان مقاومت گوهر در برابر شکستن، خرد شدن و ترک برداشتن گفته می شود و پایداری، معیاری برای سنجش مقاومت گوهرسنگ در برابر نور، حرارت و مواد شیمیایی است.

مقاله های مرتبط

مقاله ی مرتبط 1

مقاله مرتبط 2

مقاله مرتبط 3

   گوهر

واژه گوهر برای موادی بکار برده می شود که معمولا پس از برش و صیقل دادن به اندازه کافی جذاب باشند تا بتوان از آنها بعنوان زیورآلات شخصی استفاده نمود. به این ترتیب باید گفت در صنعت جواهرسازی می توان تمام سنگها و کانی هایی که واجد جذابیت و مقاومت کافی بوده و کمیاب باشند را گوهر محسوب کرد. تقریبا تمام گوهرها کانی هستند، اما ازمیان حدود ۴۰۰۰ کانی شناخته شده حدود ۱۳۰ کانی را با در نظر گرفتن شرایط لازم می توان گوهرمحسوب کرد و از این میان تنها ۵۰ عدد معمول هستند.

 نامگذاری گوهر ها در زمان های قدیم

در زمانهای قدیم، سنگ ها به زبانهای یونانی و لاتین نامگذاری می شدند. بطوریکه در حال حاضر نام های یونانی در مورد بیشتر سنگ ها باقی مانده اند. در عهد باستان، سنگ های کاملا متفاوت فقط به دلیل همرنگ بودن، به یک نام واحد خوانده می شدند و نامهای اصلی با استفاده از ویژگی های خاص سنگ نامگذاری می شد . مثلا برای سنگهایی به رنگ سبز نام prase و یا محل کشف سنگ  مثلا سنگ عقیق (آگات) به نام یک رودخانه در سیسیلی است ، نام بیشتر کانی ها از زبان محاوره ای معدنچیان قرون وسطی بدست آمده است.

کارگران معدن زغال سنگ

نامگذاری سنگها از آغاز قرن بیستم شروع شده است و چون تعداد زیادی سنگ قیمتی شناخته شد، مرتبا باید نامگذاری جدید انجام می شد.  بنابراین، قاعده بخصوصی برای نامگذاری سنگها بکار گرفته شد که هنوز هم همان روش انجام میشود. نام یک کانی براساس مواد تشکیل دهنده آن و یا محل کشف و یا بنام فردی که آن را کشف می کرد نامگذاری می شد.به همین دلیل ممکن بود که یک کانی دارای چند نام باشد گاهی تجار جواهرات، نام خود را بر روی کانی، برای جذب مشتری می گذاشتند.

برای اصلاح این وضع نابسامان ، نام سنگها برای بررسی و تصویب، باید به سازمان International Mineralogical Association ) IMA) که انجمن بین المللی سنگ شناسی است ارجاع و مورد قبول واقع شود. اگر کسی سنگ جدیدی یافته باشد به او حق داده می شود که نامی که خودش می خواهد را بر روی سنگ بگذارد و سازمان مذکور در مورد آن تصمیم می گیرد و نام جدید به تصویب رسیده و بین المللی می شود. کمیسیون شرایط نهایی و تضمین مرغوبیت در کمیسیون Norm آلمان برای جلوگیری از نامگذاری غیر اصولی، آئین نامه ای وضع و در سالهای ۱۹۶۳ – ۷۰ آن را منتشر کرده است. انجمن جواهرات و نقره جات و الماس و مروارید و سنگها که با حروف اختصاری CIBJO شناسانده شده، تعاریف قابل قبول و روشهای نامگذاری را تنظیم کرده و در آمریکا سازمان FTC ( کمیسیون تجارتی فدرال) مقررات فوق را تدوین کرده است. مطمئنا قانون گذاریهای فوق کمک زیادی در زمینه ایجاد اطمینان بین خریدار و فروشنده می کند ولی برای آن تضمینی نیست.

منبع : کتاب Gemstones of the world اثر والتر شومن ، ترجمه ی رویا یحیوی