کندریت انستاتیت (E) نسبتاً کمیاب است و حدود ۲ درصد از کل شهاب‌سنگ‌های سنگی را به خود اختصاص می‌دهد. در حال حاضر تنها حدود چند صد مورد از این نوع شناخته شده است. آنها بیشتر EH3، EH4 و EL6 هستند. نمونه قابل توجه بوده که در نمونه خاک جمع‌آوری شده توسط فضانوردان آپولو ۱۵ در نزدیکی هادلی ریل بر ماه، کشف شده است. اگرچه این نمونه بسیار کوچک است، اما همچنان در فهرست کندریت‌های نوع E قرار دارد.

کندریت‌های E در محیطی با کمبود اکسیژن تشکیل می‌شوند. بیشتر آهن آنها به صورت فلز یا سولفید آهن است. پیروکسن آنها تقریباً حاوی آهن نبوده و فقط سیلیکات منیزیم تقریباً خالص (انستاتیت) با کمتر از ۱ مول درصد فایالیت حاوی آهن است. بنابراین آنها را کندریت انستاتیت می‌نامند و مانند کندریت‌های معمولی، کندریت‌های E بسته به آهن کل‌شان، به گروه‌های H و L تقسیم می‌شوند.

کندریت انستاتیت در ایران

اخیرا شهاب سنگ کندریت انستاتیت در شهرستان انار واقع در استان کرمان توسط موسسه گوهرشناسی کیپا شناسایی شده است مشخصات کامل این شهاب سنگ که شهاب سنگ انار ۰۰۵ نامگذاری شده را می توانید در بولتن شهاب سنگ های ایران مشاهده کنید.

شهاب سنگ انار ۰۰۵

بیشتر بخوانید:

شهاب سنگ وینچکام

مقایسه شهاب سنگ های براکینیت‌ و اوریلیت‌: دو نوع متمایز از آکندریت‌های ابتدایی

شهاب سنگ زمینی

منشا شهاب سنگ های آکندریت HED

قیمت شهاب سنگ

کندریت‌های EH دارای حدود ۳۰ درصد آهن کل بوده و فلز بیشتری دارند. کندریت‌های EL حدود ۲۵ درصد آهن کل داشته و فلز کمتری دارند. ساده‌ترین راه برای تشخیص تفاوت کندریت‌های EL و EH این است که آنها را در مقطع نازک ببینید و اندازه و شکل کاندول‌های آنها را یادداشت کنید. کاندول‌های EL3 کاملاً مشخص هستند و به طور متوسط قطر آنها در حدود ۵۵۰ میکرومتر است. کاندول‌های EH3 به طور متوسط حدود ۲۲۰ میکرومتر قطر دارند و کمتر قابل تشخیص هستند.

 این نمونه قطعه ای از یک شهاب سنگ کندریت انستاتیت EH3  از شمال غربی آفریقا است.

منبع:  کتاب مقدمه‌ای بر شهاب‌سنگ‌ها – دکتر مسعود کیانی